Zdjęcie jelit pod lupą

Wpływ mikrobioty jelitowej na zdrowie psychiczne. Jak dieta moduluje oś jelita-mózg.

by Blog
Zdjęcie jelit pod lupą

Wprowadzenie

Współczesne badania naukowe coraz wyraźniej podkreślają kluczową rolę mikrobioty jelitowej w utrzymaniu zdrowia psychicznego. Jelita, określane mianem „drugiego mózgu”, uczestniczą w procesach regulacyjnych osi jelito-mózg, oddziałując na funkcjonowanie układu nerwowego za pośrednictwem mechanizmów immunologicznych, nerwu błędnego oraz produkcji krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA).

Zrozumienie tych zależności otwiera nowe możliwości profilaktyki oraz wspomagania terapii zaburzeń psychicznych, jako uzupełnienie leczenia farmakologicznego.

Mikrobiota jelitowa – definicja i funkcje

Mikrobiota jelitowa to złożony ekosystem mikroorganizmów zamieszkujących przewód pokarmowy człowieka. Pełni ona istotne funkcje, w tym:

  • Wspomaganie procesów trawienia,
  • Syntezę witamin, takich jak witamina K, witaminy z grupy B (B1, B2, B6, B12, kwas foliowy),
  • Ochronę przed patogenami poprzez konkurencję o miejsce i źródła odżywiania oraz produkcję substancji antybakteryjnych,
  • Modulację układu immunologicznego poprzez stymulację odpowiedzi immunologicznej i utrzymanie tolerancji immunologicznej.
Grafika układ pokarmowy pod lupą

Oś jelita-mózg – mechanizmy komunikacji

Komunikacja pomiędzy jelitami a mózgiem odbywa się głównie za pośrednictwem:

  • Nerwu błędnego, przekazującego impulsy nerwowe,
  • Cytokin prozapalnych, które mogą modulować reakcje neurozapalne i wpływać na nastrój,
  • Krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA), takich jak maślan, które wzmacniają integralność bariery krew-mózg oraz wywierają efekt przeciwzapalny.

Choć ponad 90% serotoniny organizmu jest syntetyzowane w jelitach, nie przenika ona bezpośrednio przez barierę krew-mózg. Jednak mikrobiota może wpływać na regulację funkcjonowania osi serotoninergicznej poprzez modulację poziomu prekursorów serotoniny oraz oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy poprzez nerw błędny.

Dysbioza, czyli zaburzenie składu mikrobioty jelitowej, może prowadzić do aktywacji procesów zapalnych, zaburzenia integralności bariery jelitowej oraz niekorzystnego wpływu na funkcjonowanie osi jelito-mózg, co związane jest z rozwojem objawów depresyjnych i lękowych.

Znaczenie diety. leków i probiotykoterapii w modulowaniu mikrobioty

Dieta

Prawidłowo skomponowana dieta stanowi fundament utrzymania zdrowej mikrobioty jelitowej. W diecie powinny przeważać produkty bogate w błonnik prebiotyczny (cykoria, cebula, czosnek, banany, szparagi), źródła polifenoli (jagody, winogrona, kakao, zielona herbata), produkty fermentowane (kefir, jogurt naturalny, kapusta kiszona, kimchi) oraz bogate w kwasy tęszone omega-3 (tłuste ryby, siemię lniane, orzechy włoskie).

Elementy diety niekorzystnie wpływające na mikrobiotę to:

  • Wysokie spożycie cukrów prostych,
  • Żywność wysoko przetworzona bogata w konserwanty, sztuczne barwniki, emulgatory,
  • Nadmiar nasyconych tłuszczów zwierzęcych.

Leki

Wiele powszechnie stosowanych leków może zaburzać ekosystem mikroorganizmów zasiedlających jelita, prowadząc do dysbiozy i licznych konsekwencji zdrowotnych.

  • Antybiotyki eliminują nie tylko patogeny, ale i pożyteczne bakterie, powodując dramatyczny spadek różnorodności mikrobioty oraz zwiększenie ryzyka infekcji, takich jak zakażenie Clostridioides difficile.
  • NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) rozregulowują mikrobiotę poprzez wzrost bakterii Gram-ujemnych i stan zapalny śluzówki jelitowej, co może prowadzić do uszkodzeń ścian jelita.
  • Inhibitory pompy protonowej (IPP), zmniejszając kwaśność soku żołądkowego, sprzyjają kolonizacji jelit przez bakterie niekorzystne, obniżając różnorodność mikrobioty i zwiększając ryzyko przerostu flory w jelicie cienkim (SIBO).
  • Doustna antykoncepcja hormonalna wpływa na zmniejszenie różnorodności mikrobioty oraz może zaburzać integralność bariery jelitowej poprzez modulację odpowiedzi immunologicznej.
  • Metformina, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, paradoksalnie wykazuje działanie korzystne, sprzyjając wzrostowi pożytecznych bakterii (Akkermansia muciniphila, Bifidobacterium), choć w początkowym okresie stosowania może powodować dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Probiotyki 

W praktyce klinicznej coraz większe znaczenie przypisuje się probiotykoterapii. Szczepy takie jak Lactobacillus rhamnosus GG, Bifidobacterium longum, Lactobacillus helveticus czy Lactobacillus plantarum wykazują zdolność do modulacji osi jelito-mózg, redukcji objawów lękowych i depresyjnych.

Coraz więcej wskazuje także na to, iż probiotyki powinny być stałym elementem leczenia przy stosowaniu w/w leków.

Wybierając preparat probiotyczny, należy zwracać uwagę na:

  • Deklarację szczepu na poziomie gatunku i szczepu (np. Lactobacillus rhamnosus GG),
  • Odpowiedni poziom żywych kultur bakterii (CFU),
  • Obecność badań klinicznych potwierdzających skuteczność danego preparatu.
Grafika postaci człowieka , oś jelita-mózg

Rekomendacje kliniczne

W celu wsparcia osi jelito-mózg oraz zdrowia psychicznego zaleca się: oraz zdrowia psychicznego zaleca się:

  • Regularne spożywanie żywności bogatej w błonnik i polifenole – warzywa, owoce, rośliny strączkowe, zioła i przyprawy powinny być codziennym elementem diety. Dostarczają one prebiotycznych substratów, które odżywiają korzystne szczepy bakterii.
  • Włączanie naturalnych źródeł probiotyków – fermentowane produkty mleczne i warzywne można spożywać 3–5 razy w tygodniu, aby wspierać odbudowę mikrobioty.
  • Stosowanie przebadanych suplementów probiotycznych – wybieraj preparaty zawierające oznaczone szczepy, np. Lactobacillus rhamnosus GG, z potwierdzoną stabilnością i liczbą CFU. Zastosowanie warto skonsultować z dietetykiem lub lekarzem.
  • Ograniczenie spożycia żywności wysoko przetworzonej i cukrów prostych – czytaj etykiety, unikaj produktów zawierających konserwanty, barwniki, emulgatory oraz sztuczne słodziki.
  • Dbanie o jakość snu i rytm dobowy – mikrobiota funkcjonuje rytmicznie, dlatego warto utrzymywać stałe pory posiłków i snu. Stres, brak snu i rozregulowany tryb życia mają bezpośredni wpływ na jelita.
  • Wdrażanie umiarkowanej aktywności fizycznej – regularny ruch wspiera perystaltykę, wspomaga trawienie, reguluje odpowiedź immunologiczną i może pozytywnie wpływać na strukturę mikrobioty.

Zintegrowanie powyższych działań w codziennym stylu życia sprzyja nie tylko poprawie zdrowia jelit, ale również wspiera stabilność emocjonalną, odporność i ogólne samopoczucie psychiczne.

 

Podsumowanie

Dbałość o mikrobiotę jelitową to nie tylko modny trend, ale realny element wspierający dobre samopoczucie i zdrowie psychiczne. Nawet niewielkie zmiany w codziennym stylu życia mogą przynieść odczuwalne korzyści dla funkcjonowania układu nerwowego. Zdrowa dieta, przemyślane stosowanie leków i odpowiednia regeneracja stanowią praktyczny krok w stronę lepszego samopoczucia, równowagi emocjonalnej i jakości życia. Warto potraktować jelita jako ważnego sprzymierzeńca w dbaniu o siebie – zarówno fizycznie, jak i psychicznie.

 

Dieta przeciwzapalna

Dieta przeciwzapalna. Produkty, które pomogą Ci zadbać o zdrowie!

by Blog
Dieta przeciwzapalna

Czym jest dieta przeciwzapalna?

Dieta przeciwzapalna to sposób odżywiania, który pomaga redukować przewlekły stan zapalny w organizmie. Przewlekły stan zapalny to długotrwały proces, który może utrzymywać się przez miesiące, a nawet lata, często rozwijając się bez wyraźnych objawów. W przeciwieństwie do ostrego stanu zapalnego, będącego naturalną reakcją obronną organizmu na urazy czy infekcje, przewlekłe zapalenie jest stanem utrzymującym się, który stopniowo uszkadza tkanki i narządy, przyczyniając się do rozwoju wielu chorób.

Przewlekły stan zapalny – co go powoduje i z jakimi chorobami jest powiązany?

Przewlekły stan zapalny może być wynikiem długotrwałego działania niekorzystnych czynników, takich jak niewłaściwa dieta bogata w przetworzoną żywność, cukry proste, tłuszcze trans i nadmiar kalorii, a także brak aktywności fizycznej, który sprzyja otyłości i zaburzeniom metabolicznym. Istotną rolę odgrywa również przewlekły stres, który podnosi poziom kortyzolu i wpływa na dysregulację układu odpornościowego. Dodatkowo zanieczyszczenie środowiska, ekspozycja na toksyny i metale ciężkie, a także nałogi, takie jak palenie papierosów i nadmierne spożycie alkoholu, mogą nasilać reakcje zapalne.

Przewlekły stan zapalny jest podłożem wielu chorób, w tym chorób sercowo-naczyniowych, takich jak miażdżyca i nadciśnienie tętnicze, a także cukrzycy typu 2, otyłości oraz zespołu metabolicznego. Jest również związany z rozwojem chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy czy nieswoiste zapalenia jelit. Co więcej, przewlekłe zapalenie odgrywa rolę w chorobach neurodegeneracyjnych, takich jak choroba Alzheimera i Parkinsona, oraz w niektórych rodzajach nowotworów. Warto również wspomnieć o endometriozie, przewlekłej chorobie zapalnej, w której tkanka podobna do błony śluzowej macicy rośnie poza jamą macicy, powodując ból i inne objawy.

Produkty o działaniu przeciwzapalnym

Włączenie do codziennej diety produktów o działaniu przeciwzapalnym może wspomóc organizm w walce z przewlekłym stanem zapalnym.

Należą do nich:

  • Tłuste ryby, takie jak łosoś, makrela i sardynki, bogate w kwasy omega-3 o silnym działaniu przeciwzapalnym.
  • Owoce jagodowe, takie jak borówki, maliny i truskawki, dostarczają przeciwutleniaczy i witaminy C, wspierając naturalne mechanizmy obronne organizmu.
  • Zielone warzywa liściaste, takie jak szpinak, jarmuż i rukola, są źródłem witamin, minerałów i fitoskładników.
  • Orzechy i nasiona, w tym migdały, orzechy włoskie i siemię lniane, dostarczają zdrowych tłuszczów i błonnika.
  • Oliwa z oliwek extra virgin, bogata w jednonienasycone kwasy tłuszczowe i polifenole, wspiera zdrowie serca.
  • Zielona herbata, zawierająca katechiny, wspomaga redukcję stanu zapalnego,
  • Czosnek i cebula działają jak naturalne antybiotyki.
  • Kurkumina, aktywny składnik kurkumy, jest silnym przeciwutleniaczem o udokumentowanym działaniu przeciwzapalnym.
Infografika dieta przeciwzapalna

Produkty, których warto unikać

Aby ograniczyć stan zapalny, warto unikać przetworzonej żywności, takiej jak fast foody i gotowe dania, bogatej w cukry proste i słodzone napoje. Należy ograniczyć spożycie tłuszczów trans, obecnych w margarynach i przekąskach przemysłowych, a także nadmiaru czerwonego i przetworzonego mięsa, które mogą nasilać procesy zapalne.

Indeks prozapalności diety (DII)

Indeks prozapalności diety (Dietary Inflammatory Index, DII) to narzędzie służące do oceny potencjalnego wpływu diety na poziom stanu zapalnego w organizmie. Opracowany na podstawie analizy setek badań naukowych, DII uwzględnia różne składniki odżywcze i ich zdolność do modulowania procesów zapalnych. Składniki diety mogą mieć działanie prozapalne, neutralne lub przeciwzapalne, co wpływa na końcowy wynik indeksu.

Dieta o wysokim wskaźniku DII charakteryzuje się dużym udziałem przetworzonej żywności, cukrów prostych, tłuszczów trans, czerwonego mięsa i niską zawartością błonnika, witamin, minerałów oraz przeciwutleniaczy. Taka dieta sprzyja przewlekłemu stanowi zapalnemu i zwiększa ryzyko rozwoju chorób przewlekłych. Z kolei dieta o niskim wskaźniku DII, bogata w warzywa, owoce, pełnoziarniste produkty, zdrowe tłuszcze (np. z oliwy z oliwek, orzechów) oraz ryby, wspiera zdrowie i redukuje stan zapalny.

Świadomość wpływu diety na stan zapalny pozwala podejmować bardziej świadome decyzje żywieniowe i wprowadzać zmiany, które mogą przyczynić się do poprawy ogólnego stanu zdrowia.

 

Zdrowa dieta. Produkty przeciwzapalne

Wdrażając dietę przeciwzapalną, należy pamiętać o kilku zasadach. Po pierwsze, różnorodność – im więcej różnych kolorów na talerzu, tym lepiej. Po drugie, regularność – pojedyncze zdrowe posiłki nie przyniosą efektu, potrzebne jest systematyczne działanie. Po trzecie, jakość produktów – warto wybierać produkty świeże, sezonowe i jak najmniej przetworzone.

Efekty diety przeciwzapalnej nie są natychmiastowe, ale systematyczne stosowanie odpowiednich produktów może przynieść zauważalne korzyści dla zdrowia. Zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa samopoczucia, lepsza kondycja skóry czy wzrost energii to tylko niektóre z możliwych rezultatów.

Pamiętaj, że dieta przeciwzapalna powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb i ewentualnych chorób współistniejących. W przypadku poważnych schorzeń zawsze warto skonsultować zmiany w sposobie żywienia z lekarzem lub wykwalifikowanym dietetykiem.

Zdjęcie przekroju przez wątrobę wraz z naczyniami krwionośnymi wątroby.

Żywienie w chorobach Wątroby (Metaboliczna Stłuszczeniowa Choroba Wątroby – MFLD)

by Blog

Zdjęcie przekroju przez wątrobę wraz z naczyniami krwionośnymi wątroby.

Metaboliczna stłuszczeniowa choroba wątroby (MAFLD) jest obecnie jedną z najczęściej diagnozowanych chorób wątroby na świecie. Jej główną przyczyną jest nadmierne gromadzenie tłuszczu w komórkach wątrobowych (hepatocytach), które wynika z zespołu metabolicznego, insulinooporności, otyłości i zaburzeń lipidowych. Do kluczowych czynników ryzyka należą:

  • otyłość, szczególnie trzewna,
  • cukrzyca typu 2 i insulinooporność,
  • dieta bogata w wysoko przetworzoną żywność, bogatą w tłuszcze nasycone, trans oraz cukry proste.

Chociaż MAFLD początkowo może przebiegać bezobjawowo, nieleczona prowadzi do zapalenia wątroby (NASH), włóknienia, a nawet marskości. Warto podkreślić, że schorzenie to ma charakter systemowy, a więc jego leczenie wymaga wielokierunkowego podejścia uwzględniającego zarówno modyfikację diety, jak i stylu życia.

Objawy i diagnoza

MAFLD często nie daje wyraźnych objawów, ale u niektórych pacjentów występują:

  • Uczucie zmęczenia i osłabienia,
  • Dyskomfort lub uczucie ciężkości w prawym górnym kwadrancie brzucha,
  • Podwyższone enzymy wątrobowe (ALT, AST) w badaniach krwi.

Proces diagnostyczny w MAFLD opiera się na połączeniu badań klinicznych, laboratoryjnych i obrazowych:

  • Badania krwi: Ocena poziomów enzymów wątrobowych (ALT, AST, GGT) jest pierwszym krokiem. Należy również zbadać profil lipidowy oraz markery zespołu metabolicznego, takie jak glukoza na czczo i HbA1c.
  • Ultrasonografia: Jest najczęściej stosowanym narzędziem do wykrywania stłuszczenia wątroby, szczególnie na wczesnym etapie choroby.
  • Elastografia wątroby: Metoda ta, np. FibroScan, umożliwia ocenę stopnia włóknienia i elastyczności wątroby, co pozwala na precyzyjne monitorowanie progresji choroby.
  • Ocena czynników ryzyka: Istotne jest badanie dodatkowych markerów, takich jak NAFLD Fibrosis Score czy wskaźnik FIB-4, które pomagają ocenić ryzyko zaawansowanego włóknienia w warunkach klinicznych.

Rola precyzyjnej diagnostyki jest kluczowa, aby odpowiednio dostosować terapię do stopnia zaawansowania choroby.

Szkic wątroby, wstążka choroby wątroby

Znaczenie normalizacji masy ciała

Kluczowym elementem leczenia MAFLD jest redukcja masy ciała, ponieważ:

  • Nawet umiarkowany spadek wagi (5–10% masy ciała) może znacząco poprawić funkcje wątroby i zmniejszyć stłuszczenie.
  • Redukcja tkanki tłuszczowej poprawia wrażliwość na insulinę, co jest kluczowe w walce z przyczynami MAFLD.

Proces ten wymaga zindywidualizowanego podejścia, uwzględniającego zmiany w diecie, regularną aktywność fizyczną oraz wsparcie specjalistów, takich jak dietetyk i lekarz.

Znaczenie diety w MFLD

Dieta odgrywa kluczową rolę w leczeniu Metabolic Fatty Liver Disease (MFLD), ponieważ odpowiednie żywienie może znacząco wpłynąć na przebieg choroby i poprawić funkcjonowanie wątroby.

W przypadku MFLD, która jest ściśle związana z otyłością, insulinoopornością oraz zaburzeniami metabolicznymi, właściwie skomponowana dieta pomaga zmniejszyć stan zapalny, poprawić metabolizm tłuszczy i profil lipidowy, poprawić insulino wrażliwość, a także wspierać redukcję nadmiaru tkanki tłuszczowej w organizmie, szczególnie w wątrobie.

Zalecenia żywieniowe w MFLD

  • Redukcja kaloryczności: Celem diety jest stopniowa redukcja masy ciała. Zaleca się zmniejszenie dziennego zapotrzebowania kalorycznego o około 500 kcal.
  • Ograniczenie tłuszczów nasyconych i trans: Tłuszcze te przyczyniają się do rozwoju stłuszczenia wątroby. Należy ograniczyć spożycie tłustych mięs, produktów mlecznych pełnotłustych, fast foodów i produktów przetworzonych.
  • Zwiększenie spożycia nienasyconych kwasów tłuszczowych: Kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6 mają działanie przeciwzapalne i mogą pomóc w ochronie wątroby. Źródłem tych kwasów są tłuste ryby, orzechy, nasiona i oliwa z oliwek.
  • Ograniczenie prostych cukrów: Cukry proste przyczyniają się do zwiększenia stężenia trójglicerydów we krwi i nasilenia stanu zapalnego. Należy ograniczyć spożycie słodzonych napojów, słodyczy i produktów z białej mąki.
  • Zwiększenie spożycia błonnika: Błonnik poprawia pracę jelit, obniża poziom cholesterolu i pomaga w utrzymaniu uczucia sytości. Źródłem błonnika są pełnoziarniste produkty zbożowe, warzywa, owoce i nasiona.
  • Regularne posiłki: Regularne spożywanie posiłków pomaga utrzymać stabilny poziom cukru we krwi i zapobiega napadom głodu.
  • Picie odpowiedniej ilości wody: Woda pomaga w usuwaniu toksyn z organizmu i poprawia funkcjonowanie wątroby.

Dieta śródziemnomorska jako model terapeutyczny w NAFLD

Dieta śródziemnomorska zyskała szczególne uznanie w kontekście leczenia metabolicznej stłuszczeniowej choroby wątroby (MFLD). Liczne badania kliniczne potwierdzają jej skuteczność w redukcji stłuszczenia wątroby oraz poprawie parametrów metabolicznych. Ten model żywieniowy, charakterystyczny dla regionu Morza Śródziemnego, opiera się na naturalnych, mało przetworzonych produktach i specyficznych proporcjach składników pokarmowych.

Skuteczność diety śródziemnomorskiej w MFLD wynika z jej wielokierunkowego działania na organizm. Przede wszystkim przyczynia się do zmniejszenia insulinooporności i redukcji stresu oksydacyjnego. Jej przeciwzapalne właściwości pomagają łagodzić stan zapalny w wątrobie, a korzystny wpływ na mikrobiotę jelitową dodatkowo wspiera proces leczenia. Badania wskazują, że regularne stosowanie tego modelu żywieniowego prowadzi do wymiernej poprawy parametrów enzymów wątrobowych i redukcji zawartości tłuszczu w wątrobie i poprawy profilu lipidowego.

Dieta śródziemnomorska, talerz warzyw

Na czym polega dieta śródziemnomorska?

Dieta śródziemnomorska, wywodząca się z tradycyjnych wzorców żywieniowych krajów basenu Morza Śródziemnego, takich jak Grecja, Włochy czy Hiszpania, charakteryzuje się wysokim spożyciem produktów roślinnych, zdrowych tłuszczów oraz minimalnym udziałem żywności przetworzonej. Jest ona uznawana za jeden z najzdrowszych modeli żywieniowych, co potwierdzają liczne badania naukowe.

Główne zasady diety śródziemnomorskiej obejmują:

  • Wysokie spożycie warzyw i owoców – stanowią one podstawę jadłospisu, dostarczając błonnika, witamin, minerałów i przeciwutleniaczy.
  • Zdrowe tłuszcze – w szczególności oliwa z oliwek, która jest bogata w jednonienasycone kwasy tłuszczowe i polifenole o działaniu przeciwzapalnym.
  • Produkty pełnoziarniste – takie jak pełnoziarnisty chleb, brązowy ryż, kasze i makarony, które dostarczają błonnika i energii o niskim indeksie glikemicznym.
  • Białko roślinne i ryby – dieta preferuje rośliny strączkowe, orzechy oraz tłuste ryby (np. łosoś, makrela, sardynki) bogate w kwasy tłuszczowe omega-3.
  • Minimalizacja mięsa czerwonego i przetworzonego – spożywane są sporadycznie, na rzecz białego mięsa (np. kurczaka) i produktów roślinnych.
  • Zioła i przyprawy – jako zamienniki soli, dodające smaku i wspierające zdrowie dzięki zawartości przeciwutleniaczy.

Suplementacja i farmakoterapia

  1. Witamina E

Witamina E działa jako przeciwutleniacz, redukując stres oksydacyjny w wątrobie. Suplementacja (800 IU dziennie) może być korzystna u pacjentów z MAFLD, szczególnie tych bez cukrzycy. Jej stosowanie powinno być zawsze konsultowane z lekarzem, aby uniknąć skutków ubocznych.

  1. Omega-3

Kwasy tłuszczowe omega-3 pomagają obniżyć poziom trójglicerydów we krwi, co wspiera funkcję wątroby. Naturalne źródła to tłuste ryby morskie, ale w przypadku niedoborów można sięgnąć po suplementy w dawce 2–4 g dziennie.

  1. Kwas ursodeoksycholowy (UDCA)

Kwas ursodeoksycholowy, składnik naturalny żółci, poprawia przepływ żółci, zmniejsza stres oksydacyjny i wspiera regenerację wątroby. Jest stosowany u wybranych pacjentów, zwłaszcza gdy występują problemy z odpływem żółci. O jego stosowaniu decyduje lekarz.

  1. Probiotyki

U pacjentów z MAFLD często obserwuje się zaburzenia mikrobioty jelitowej, takie jak spadek liczby korzystnych bakterii (Lactobacillus, Bifidobacterium) i wzrost bakterii patogennych. Dysbioza ta nasila stan zapalny, stres oksydacyjny oraz insulinooporność, pogarszając funkcję wątroby.

Najlepiej przebadane szczepy w MAFLD:

  • Lactobacillus plantarum i Lactobacillus rhamnosus poprawiają metabolizm tłuszczów i zmniejszają stan zapalny.
  • Bifidobacterium bifidum wspiera szczelność bariery jelitowej, redukując przenikanie toksyn bakteryjnych do krwi.
  • Streptococcus thermophilus zmniejsza insulinooporność i wspiera regenerację hepatocytów.

Probiotyki można stosować jako uzupełnienie terapii żywieniowej, jednak ich dobór powinien być skonsultowany z lekarzem.

Podsumowanie

Leczenie MAFLD wymaga holistycznego podejścia, łączącego zmiany stylu życia, odpowiednią dietę i suplementację. Kluczową rolę odgrywa normalizacja masy ciała, która jest fundamentem poprawy funkcji wątroby. Dieta oparta na zasadach śródziemnomorskich, wzbogacona o zdrowe tłuszcze i białko, a także odpowiednio dobrana suplementacja (np. omega-3, witamina E czy probiotyki), może znacząco wspomóc regenerację wątroby i poprawić jakość życia pacjenta. Wszystkie działania należy jednak podejmować w porozumieniu z lekarzem i dietetykiem, aby zapewnić bezpieczeństwo i skuteczność terapii.